Nederlandse acteurs en actrices

Famke Janssen
Famke Janssen is een Nederlandse actrice en filmregisseur. Haar grote internationale doorbraak kwam in de film GoldenEye, een klassieke Bondfilm. In deze film kon ze moorden met haar dijen. Hierdoor heeft Famke Janssen altijd een stoer imago gehouden. Sinds 1992 is ze internationaal actief in de filmindustrie. Terwijl ze bijverdiende als model emigreerde ze naar de Verenigde Staten. Ze heeft daarom nooit in Nederlandse films gespeeld, maar des te meer in Amerikaanse films en series.

Famke Janssen werd geboren in Amstelveen. Ze heeft een Friese naam die in deze taal ‘meisje’ betekent. Omdat haar ouders in het verleden zijn gescheiden, heeft ze de naam van haar moeder aangenomen. Famke Janssen komt uit een creatieve familie, want haar beide zussen zijn ook actief in de filmwereld. Zus Antoinette Beumer is regisseur en haar andere zus Marjolein Beumer is evenals Famke Janssen actrice. Haar twee zussen hebben overigens de achternaam van hun vader aangenomen, in tegenstelling tot Famke Janssen.

Famke Janssen heeft een grote internationale kennis van talen. Naast het Nederlands spreekt ze vloeiend Engels, maar ook Frans en in mindere mate Duits. Deze veelzijdige talenkennis in combinatie met acteerkunsten en uiterlijke verschijning hebben haar veel kansen opgeleverd in de internationale wereld van film. In 1995 kreeg ze dus een grote rol in de Bondfilm GoldenEye, waar ze ‘femme fatale’ speelde; Xenia Onatopp. Om af te komen van de stereotypering als Bond girl ging ze vervolgens op zoek naar totaal andere rollen.

De motivatie van Famke Janssen om te acteren leverde haar meerdere rollen op in respectabele Amerikaanse films. Denk daarbij aan ‘Rounders’, ‘Deep Rising’ en House on Haunted Hill’. Ze kreeg daarna toch weer in soortelijk gelijke rol als in de Bondfilm voor de film X-men. In deze film mocht ze meedoen als ‘superhero’. In 2006 speelde ze een redelijk grote rol in de bekende film ‘Men in Black 2’.

Famke Janssen is de laatste jaren steeds vaker te zien in grote series. Zo heeft ze al gespeeld in de Netflix serie Hemlock Grove. Ook speelt ze de hoofdrol in de serie Blacklist: Redemption, waarbij ze daarvoor in de eerste Blacklist een kleinere rol voor 3 afleveringen heeft. Een andere bekende serie waar ze een middelgrote rol in heeft is ‘How to get away with murder’.

Naast haar actieve rol in films en series, is ze ook buiten de spotlight actief. Ze is een groot voorvechter van dierenrechten en is met haar hond ook al meerdere keren actief onderdeel geweest van protestacties. Naast haar actieve rol in dierenwelzijn is Famke Janssen ook aangewezen als goodwill ambassadeur voor integriteit bij de ‘United Nations Office on Drugs and Crime. In 2016 kreeg ze een flinke tegenslag te verwerken toen ze geen rol kreeg in de nieuwe X-men film Apocalypse. Ze haalde daarbij uit naar Hollywood en noemde ze seksistisch tegenover oudere vrouwen. Daarbij gaf ze verder aan dat vrouwen volgens Hollywood wel te vervangen zijn, maar dat mannen tot in de lengte der jaren meekunnen. Haar uitspraken kregen veel bijval.

Paul Verhoeven
Paul Verhoeven is één van Nederlands meest bekende filmregisseurs. Als regisseur en producent geniet hij internationaal aanzien. Paul Verhoeven werd in 1938 geboren in Amsterdam, waar hij opgroeide als het enige kind binnen het gezin. Zijn vader was hoofdonderwijzer, terwijl zijn moeder hoedenmaakster was. In 1943 verhuisde het gezin wegens werkomstandigheden naar Den Haag, waar de Duitsers tijdens de 2e Wereldoorlog grootschalig aanwezig waren. De familie Verhoeven kwam daar onder meer te wonen nabij de grote V-2 raketinstallaties van de Duitsers en deze oorlogstijd heeft een onuitwisbare indruk op hem gemaakt. Wellicht dat daar ook een deel van de inspiratie voor films wegkomt.

Binnen verschillende genres zie je films van Paul Verhoeven terugkomen, variërend van dramafilms tot science fiction en dus ook oorlog. Verhoeven deed het vroeger goed op school en doorliep het Gymnasium Haganum in Den Haag. Hoewel hij wiskunde en natuurkunde studeerde aan de Universiteit van Leiden, heeft hij altijd in zijn hoofd gehouden dat hij filmregisseur wilde worden.

In 1960 kwam de eerste door Paul Verhoeven geproduceerde film uit; Eén hagedis teveel. Tevens maakte hij in 1965 een goed gewaardeerde documentaire over de dienstplicht in Nederland. Nadien bleef hij bezig met het maken van documentaires, zo maakte hij een gewaagde documentaire over Anton Mussert, een welbekende NSB’er tijdens de bezetting van Duitsland in Nederland. Deze documentaire, gemaakt in 1968 in samenwerking met de VPRO, werd pas in 1970 voor het eerst op televisie uitgezonden.

In 1971 gaat Paul Verhoeven de samenwerking aan met Rutger Hauer en samen maken ze de eerste echte Nederlandse kaskraker; Wat zien ik!? De film laat eveneens gewaagde beelden zien, waaronder seksscènes. ‘Wat zien ik!?’ blijkt echter een regelrecht succes en meer dan 2,5 miljoen mensen zien de film in de bioscoop. Het duo heeft daarna de smaak te maken en in 1973 komt ‘Turks Fruit’ uit. Opnieuw is dit een film met veel bloot, maar opnieuw slaat het aan. De meest succesvolle Nederlandse film ooit trekt 3,3 miljoen naar de bioscoop.

Nog steeds is het succes niet over. In 1977 komt misschien wel de beste Nederlandse oorlogsfilm ooit uit; Soldaat van Oranje. Het leverde Paul Verhoeven veel buitenlandse publiciteit op, waarna hij vertrok naar Hollywood. Hier maakte Paul Verhoeven onder andere de films RoboCop uit 1987 en Basic Instinct uit 1992, welke in de Verenigde Staten zorgden voor volle bioscopen. Showgirls uit 1995 heeft laten zien dat het niet altijd meezit en deze film werd in de Verenigde Staten met de grond gelijk gemaakt. Hij was de eerste regisseur die de Golden Raspberry’s, voor onder andere slechtste regisseur en slechtste film, zelf kwam ophalen bij de uitreiking hiervan.

Na de successen en enkele minder grote successen in de Verenigde Staten besloot Paul Verhoeven terug te keren naar Nederland. In 2016 scoorde hij weer met de internationaal bekroonde film ‘Elle’. Hij won hiermee de Golden Globe voor beste buitenlandse film in 2016. Naast zijn filmwerk heeft hij ook boeken geschreven, onder andere over een persoon die hem altijd heeft geïnteresseerd: Jezus.

Carice van Houten
Carice van Houten is een bekende actrice en zangeres uit Nederland. Ze heeft zowel in Nederlandse, als ook buitenlandse films indruk gemaakt met uiteenlopende rollen. Ook is Carice van Houten een grote bekende op het toneel, waar ze in 2003 de Colombina won, een prijs voor de meest indrukwekkende vrouwelijke, ondersteunende acteursrol van het afgelopen theaterseizoen.

Carice van Houten werd geboren in het jaar 1976 in Leiderdorp. Ze is de dochter van Theodore van Houten, een Schots-Nederlandse schrijver en filmhistoricus. Haar moeder, Margje Stasse, is jarenlang werkzaam geweest bij Teleac. Carice van Houten was de oudste van twee dochters en groeide op in een wereld vol kunst en cultuur. Vooral haar vader had veel interesse voor cultuur en Carice van Houten kwam dan ook vaak bij theatervoorstellingen en klassieke bioscopen. Hier ontwikkelde ze hoogstwaarschijnlijk haar interesse in het vak voor actrice.

Al op de middelbare school begon Carice van Houten met acteren en toneel. Na een tijdelijke studie voor Drama in Maastricht begon ze met acteren. De eerste film waar ze een grote rol in had was ‘Suzy Q.’, geregisseerd door Martin Koolhoven. Ze won met de film onmiddellijk het Gouden Kalf voor beste vrouwelijke rol. Haar talent bleef niet onontdekt en in 2001 maakte ze haar debuut op het doek in de Verenigde Staten. De film AmnesiA was echter nog niet groot genoeg voor haar definitieve internationale doorbraak. Die kwam er enkele jaren later wel.

Misschien wel de bekendste film en met een grote rol voor Carice van Houten is Zwartboek. Dit oorlogsdrama vertelt over een Joodse vrouw die het einde van de oorlog moet zien te halen. Dit doet ze door met haar charme de Duitse soldaten te verleiden en met ze te slapen. De film Zwartboek heeft meerdere nationale prijzen gepakt en is zelfs vertaalt in het Engels, dit onder de naam Black Book. De prestaties van Carice van Houten in Zwartboek kregen internationale aandacht van de pers en ze werd onder andere vergeleken met de grootste internationale actrices van dat moment, zoals Scarlett Johansson en Sharon Stone.

Hoewel Carice van Houten in meerdere internationale films meespeelde sinds Zwartboek, komen haar grootste successen nog altijd uit Nederland. Ze speelde onder andere een grote rol in de film ‘Komt een vrouw bij de dokter’, waarin Carice van Houten een vrouw speelt waarbij de ziekte kanker is geconstateerd. In de film zie je op een indrukwekkende manier hoe het leven van iemand kan veranderen door een dergelijke ziekte en wat het met andere mensen in de omgeving doet.

Een internationaal succes mocht Carice van Houten bijschrijven in de serie ‘Game of Thrones’. Deze HBO Serie heeft internationaal hoge kijkcijfers en de commentaren zijn over het algemeen lovend. Verder kwamen in 2016 drie films uit, waarin Carice van Houten een grote of bescheiden rol in speelt. Het lijkt er daarom op alsof haar carrière in de filmindustrie nog maar net is begonnen. Naast fysieke rollen, heeft Carice van Houten ook meerdere keren als stem gefungeerd bij tekenfilms of animaties.

Jeroen Krabbé
Als één mannelijke acteur Nederland op de kaart heeft gezet, dan is het wel Jeroen Krabbé. Krabbé is geboren in Amsterdam in 1944 en is daarmee inmiddels 72 jaar, waardoor zijn beste tijden zijn geweest. In het verleden heeft hij in meerdere grote films meegespeeld, zowel in Nederland als in het buitenland. Ook is Jeroen Krabbé nog een tijdje als regisseur actief geweest in de filmwereld. In 2013 kwam voor het laatst een film uit waarin Jeroen Krabbé een rol speelde.

Jeroen Krabbé groeide op in een creatieve familie. Zowel zijn vader als grootvader waren bekende schilders, terwijl zijn middelste zoon Jasper Krabbé nu actief schilder is. Zijn moeder Margreet Reiss was actief in de filmwereld als schrijfster en vertaalster van (buitenlandse) films. Om aan te geven dat het in de genen zit; Jeroen Krabbé zijn oudste zoon Martijn is momenteel nog zeer actief op televisie. Hij is onder andere host bij het bekende talentenprogramma ‘The Voice’.

Jeroen Krabbé studeerde na de middelbare school aan de kunstacademie, voordat hij op zijn zeventiende werd toegelaten aan de Amsterdamse toneelacademie. In 1963 maakte Jeroen Krabbé zijn filmdebuut in de relatief onbekende film ‘Fietsen naar de maan’, geregisseerd door Jef van der Heyden. Dit was echter een opmaat naar meer nationaal én internationaal succes.

Jeroen Krabbé kreeg in twee grote Nederlandse films een goede rol. In Soldaat van Oranje, nog altijd een oorlogsklassieker, speelde hij de hele film een prominente rol. De Vierde Man trok een stuk minder bezoekers naar de bioscoop, maar dit kwam onder meer door de zware seksistische dillema’s waar de film een taboe mee doorbrak. Er kwam in deze film namelijk biseksuele erotiek voor. Hoewel ‘slechts’ 300.000 bezoekers deze film zagen in de bioscoop, kreeg de film lovende reacties en wordt het nog altijd gezien als een klassieker uit het Nederlandse filmlandschap.

Grote internationale faam kon niet uitblijven en dat deed het dan ook niet. Jeroen Krabbé speelde een hele aardige rol als schurk in ‘The Fugitive’, waarin hij de tegenspeler was van Harrison Ford. Het beroemde einde van deze film, waarin Jeroen Krabbé en Harrison Ford elkaar opjagen, werd getoond aan het publiek in de Grote Balzaal van het Hilton in Chicago. In 1987 speelde Jeroen Krabbé ook al eens de slechterik in de Bondfilm ‘The Living Daylights’. In 1991 volgde nog ‘Prince of Tides’.

Jeroen Krabbé heeft het tijdens en na zijn actieve carrière als acteur nog geprobeerd als regisseur. Het begin was hoopgevend met de film ‘Left luggage’, die zich afspeelt in Antwerpen. In de film komen de spanningen binnen de Joodse gemeenschap aan bod, zo’n 30 jaar na de Tweede Wereldoorlog. De film heeft veel bijrollen van Nederlandse en Belgische acteurs en actrices. ‘Left luggage’ werd voor meerdere prijzen genomineerd op het filmfestival van 1998 in Berlijn. Na de film heeft Jeroen Krabbé nog twee films geregisseerd die helaas van beduidend lagere kwaliteit waren. Na zijn carrière is Jeroen Krabbé zich net als zijn familie gaan toeleggen op kunstschilderen.